Miody naturalne tradycyjne

Miód pszczeli

zawiera wiele cennych substancji o właściwościach prozdrowotnych m.in. duże ilości łatwo przyswajalnych cukrów prostych, kwasy organiczne, enzymy i sole mineralne (m.in. sole wapnia, potasu i magnezu), a także substancję hamującą rozwój drobnoustrojów, inhibinę. Właściwości organoleptyczne i skład chemiczny miodu zależą od rodzaju nektaru lub spadzi, sposobu wydobywania miodu z plastra oraz stopnia dojrzałości. Wyróżnia się miody płynne, tzw. patoki i zestalone krupce. Krupce mogą mieć konsystencję drobnoziarnistą, mazistą, średnioziarnistą, galaretowatą, krupkowatą, gruboziarnistą.

Miód pszczeli dzielimy na trzy typy:

Nektarowe, spadziowe i nektarowo-spadziowe (mieszane). Miód nektarowy pozyskiwany jest z nektaru roślin, słodkiej cieczy wytwarzanej przez nektarniki i stanowiącej pokarm energetyczny pszczół. Wśród tych miodów rozróżnia się miody wielokwiatowe oraz miody jednoodmianowe (akacjowy, gryczany, lipowy, rzepakowy i wrzosowy). Miody spadziowe to miody pozyskiwane ze spadzi, słodkiej, lepkiej cieczy pojawiającej się na liściach i gałązkach niektórych gatunków drzew i krzewów, a niekiedy na roślinach zielonych. Do miodów spadziowych zaliczamy miód ze spadzi iglastej oraz miód ze spadzi liściastej. Miody nektarowo spadziowe to miody z nektaru i spadzi. Zaliczamy do nich np. miód leśny.

Barwa i aromat miodu pszczelego. 

Miód w zależności od odmiany  różni się barwą ,smakiem, aromatem i konsystencją.  Właściwości organoleptyczne zależą od rodzaju nektaru lub spadzi, sposobu wydobywania miodu z plastra oraz stopnia dojrzałości. Miody nektarowe  w większości  przypadków  są jasne. Niekiedy odznaczają się zabarwieniem ciemnożółtym, brązowym lub brunatno-czerwonym. Natomiast miody spadziowe są z reguły ciemne. Jeśli chodzi o smak, to istnieją miody o smaku ostrym (lipowy, gryczany), o smaku łagodnym, a nawet bardzo łagodnym (akacjowy). Aromat z kolei w dużym stopniu związany jest z gatunkiem rośliny,  z której zostały zebrane nektar lub spadź. O smaku i aromacie miodu  decydują głównie  składniki olejków eterycznych, pochodzące  z nektaru, a także kwasy organiczne oraz cukry, aminokwasy, garbniki i woski. Barwa miodu uzależniona jest z kolei od obecności związków karotenoidowych. Istotne znaczenie mają także substancje koloidowe  zbudowane z białek, drobin wosku pszczelego, wody i  biopierwiastków.
 

Z czego składa się miód pszczeli.

Miód pszczeli zawiera wiele cennych substancji o właściwościach prozdrowotnych m.in. duże ilości łatwo przyswajalnych cukrów prostych, kwasy organiczne, enzymy i sole mineralne (m.in. sole wapnia, potasu i magnezu), a także substancję hamującą rozwój drobnoustrojów, inhibinę. Skład chemiczny zależy od rodzaju nektaru lub spadzi, sposobu wydobywania miodu z plastra oraz stopnia dojrzałości. Węglowodany należą do związków reprezentowanych w miodzie  w największej ilości.  Dominują cukry proste. Miód zawiera ponadto niewielką ilość witamin z grupy B, w tym B1,B2, B6, kwas foliowy, kwas nikotynowy i kwas pantotenowy. W miodzie znajduje się najwięcej potasu, fosforu,  magnezu i wapnia. W nieco mniejszych ilościach  występują  żelazo, krzem, siarka, miedź, fluor, cynk i mangan, a także biopierwiastki takie jak chrom, brom.

Powyższe informacje mają charakter edukacyjny i nie stanowią porady medycznej